Willem Sas doctoreert aan het Centrum voor Economische Studies, KULeuven.

In deze bijdrage schetst de auteur hoe je op een correcte manier de welvaarstkost van belastingen in kaart kan brengen. Vervolgens overloopt hij hoe economische beleidsanalyses rond fiscaliteit steeds een balans zoeken tussen de efficiëntie en de rechtvaardigheid van belastingen. Daarbij overloopt hij kort de impact van elementen als technische haalbaarheid, ontwijkingsgedrag, progressieve en proportionele belastingen. Daaruit volgt de conclusie dat je fiscale efficiëntie en rechtvaardigheid moeilijk los van elkaar kan bekijken. In tegendeel, de keuze voor een bepaalde mate aan rechtvaardigheid binnen het systeem vertaalt zich vaak in een mindere mate aan efficiëntie en vice versa. Dit soort keuzes worden dan ook best in een democratisch, transparant en eerlijk debat beslecht.

“Hoe verminderen we de welvaartsverliezen die belastingen steeds met zich meebrengen, zonder tegelijkertijd de belastingopbrengsten en/of herverdeling uit te hollen? Dit lijkt op het eerste zicht een wat tegenstrijdige vraag, daar de betaalde belastingen zelf vaak worden gezien als het welvaartsverlies. Men vergeet in dat geval dat belastingopbrengsten gebruikt worden om publieke (bv. veiligheid) of quasi-publieke goederen (bv. onderwijs) te produceren, of om inkomensvervangende uitkeringen uit te betalen waarvoor men zich via sociale premies heeft verzekerd. Betaalde belastingen vloeien dus altijd op één of andere manier terug naar de belastingbetaler.”

Lees hier de volledige impulsnota: Impuls#75 – Willem Sas – De hoekstenen van een doordachte belastinghervorming

Share →

Geef een reactie