Stefaan Michielsen is senior writer Economie bij de krant De Tijd.

Deze nota bestaat uit drie eerder gepubliceerde stukken van opiniemaker Stefaan Michielsen over de hoge belastingsdruk op arbeid. Een aanrader om samen te lezen. Eerst wordt aangegeven hoe hoog de fiscale druk op werknemers is in ons land. Gelukkig bestaan er nog aftrekposten, helaas maken die het systeem wel heel ondoorzichtig. De Hoge Raad voor Financiën heeft in een studie een aantal voorzetten gedaan om de belastingsdruk op arbeid te doen dalen, maar die zijn erger dan de kwaal volgens de auteur.

“De fiscale druk op het inkomen van een alleenstaande werknemer zonder kinderen bedraagt in ons land 56 procent. Daarmee is België met ruime voorsprong de belastingkampioen, blijkt uit nieuwe cijfers van de denktank OESO. De belastingdruk op de Belgische werknemer is in 2012 weliswaar heel licht gedaald. Maar niet genoeg om onze koppositie te bedreigen.”

Lees hier de volledige impulsnota: Impuls#51 – Stefaan Michielsen – Drieluik over de lasten op arbeid

 

Share →

3 Responses to Stefaan Michielsen – Drieluik over de lasten op arbeid

  1. w zegt:

    Uit dit drieluik van Stefaan Michielsen begrijp ik dat volgens hem de enige aanvaardbare mogelijkheid om de lasten op arbeid te milderen is: het beperken van de overheidsuitgaven. Verder begrijp ik dat de enige sturingsmogelijkheid van de overheid ligt in het bepalen van aftrekposten voor wenselijk gedrag. Een fiscaal doolhof is een te betreuren neveneffect.

    Ik ben het oneens. Ik vind de overheid in verhouding tot zijn burgers niet te rijk. Er mag zeker wat gestreefd worden naar efficiëntie maar een overheid mag /moet wel over middelen beschikken. Of gaan we ons nog meer laten regeren door niet-verkozenen.
    Wij zijn grotendeels gereduceerd tot consumenten. Laat ons dan van daaruit vertrekken. De lasten op arbeid zijn te hoog ? Akkoord ! Alles wat productiviteit, inventiviteit e.d. in maatschappelijk belang betreft daar horen de belastingen géén remmend effect te hebben.
    Verschuif de lasten naar het consumeren. Reduceer het aandeel arbeidskosten in een product en compenseer met btw. Sturingsmogelijkheden zijn optimaal via het btw tarief. “Gezonde” producten = redelijke prijs en (bijvoorbeeld) kleding gemaakt door slaven peperduur door middel van een ethisch, ecologisch, sociaal, maatschappelijk verantwoordde torenhoge btw.
    De overheid mag/moet middelen hebben om engagement te tonen en dringende noden te lenigen hier en elders. Burgers mét geld moeten het met gerust gemoed kunnen laten rollen.

  2. David zegt:

    Arbeid wordt 41% zwaarder belast dan kapitaal. Daarmee is het belangrijkste gezegd lijkt me. Dat lees ik niet bij Michielsen, wat me eigenlijk niet verwonderd. Daarnaast, een fiscale vereenvoudiging kan waarschijnlijk ook geen kwaad (dit is geen pleidooi voor een vlaktaks).
    En wschl kan enige efficiëntiewinst geboekt worden bij de overheid, maar het vet is daar al een tijd van de soep. Al een tijd trouwens (wachtlijsten allerhande, ontwikkelingssamenwerking, woonbeleid, sociale uitkeringen en pensioenen, energie,…). En dan is de vergrijzing nog op komst. De staat ontvetten is vooral snijden in de spieren van de burger.

  3. tegenover elke lastenverlaging zou ook een reele dienstverlening aan de maatschappij moeten staan…
    Wat arbeidsmarkt betreft lijkt het me de verantwoordelijkeid van de overheid iedereen een gelijke en hoge kans geven op arbeid. De lastenverlaging zou niet algemeen mogen worden toegekend, maar werkelijk individueel op basis van zijn statistiche kans op werk, rekening houdend met elke factor die zijn kans beinvloedt..
    Pas als iedereen een gleijke kans heeft wordt het arbeidsvermogen optimaal benut…Overigens, gelijkheid, dus ook van kansen op de arbeidsmarkt, is een mensenrecht…
    En dat creert meer banen, lagere arbeidskosten : zowel solidaritietskosten, loonvorming, als arbeidskost wordt erdoor loonlastverlagend beiinvloed… en overbodigetussenkomsten/loonlastverlagingen, die geen aanleiding geven tot gelijke kansen, kunnen worden afgeschaft

Geef een reactie