Robert Geeraert, Directeur van de Vereniging van de diensten voor gezinszorg van de Vlaamse gemeenschap.

Vermaatschappelijking van de zorg is één van de voornaamste krachtlijnen van het actueel Vlaams welzijnsbeleid. Het betekent dat zorgbehoevende personen gesteund worden om maximaal aan het maatschappelijk leven deel te nemen en zo lang mogelijk zelfstandig in hun vertrouwde omgeving te blijven wonen. En dat professionele hulpverlening slechts wordt aangeboden als de zelfzorg en de mantelzorg niet meer toereikend zijn. Om dat te bereiken moet de Vlaamse Overheid meer dan nu het geval is de solidariteit en het sociale weefsel dat daarvoor nodig is versterken en financieel ondersteunen. De doelstelling van meer informele zorg wordt bovendien moeilijk haalbaar wanneer op een ander beleidsniveau beslissingen worden genomen die daar tegenin gaan, zoals de verhoging van de pensioenleeftijd of de afbouw van het tijdskrediet.

Enkele voorstellen:

“- Solidariteit wordt als eindterm van alle opleidingsniveaus systematisch nagestreefd. Kleuters, scholieren, studenten worden vertrouwd gemaakt met zorg
– Het levenslang (ver)bouwen en groepswonen worden fiscaal aangemoedigd. Er is aandacht voor een gezonde sociale woonmix en de realisatie van woonzorgzones.
– Mantelzorgers krijgen een volwaardig statuut waarbij ze rechten opbouwen voor de ziekteverzekering en pensionering.
– Ook onbetaalde arbeid wordt in aanmerking gekomen voor de opbouw van pensioenrechten. In plaats van een afbouw wordt de mogelijkheid om tijdskrediet op te nemen voor mantelzorg of vrijwilligerswerk vergroot.
– Aantoonbaar vrijwilligerswerk of mantelzorg leidt niet tot vermindering van de werkloosheidsuitkering in tijd.
– Het maximumbedrag voor de onkostenvergoeding voor vrijwilligers wordt opgetrokken. “

Lees hier de volledige impulsnota: Impuls#35 – Robert Geeraert – Vermaatschappelijking van de zorg

Tagged with →  
Share →

Geef een reactie