Prof. Karel Van Acker, coördinator van het Leuven Materials Research Centre, professor duurzame materialen en processen en voorzitter van Plan C, het Vlaams Transitienetwerk Duurzaam Materialenbeheer. 

Grondstoffen vormen het fundament van onze welvaart. Ze worden schaarser en dus duurder, en hebben een grote impact op energie en milieu. Vlaanderen is als regio voor haar grote behoefte aan grondstoffen quasi volledig afhankelijk van invoer.

Om een betaalbare toegang tot grondstoffen en materialen in de toekomst voor iedereen te verzekeren, en de milieu-impact drastisch te reduceren moeten we in de eerste plaats dematerialiseren en radicaal een circulaire economie uitbouwen.

De beste manier om onze honger aan grondstoffen te minderen, is ze niet te verbruiken. Wat we wel aan materialen nodig hebben, moeten we zoveel mogelijk herwinnen en in lokale gesloten kringen houden. Hiervoor is een intensieve samenwerking en afstemming tussen alle betrokken actoren, industrie, consument en overheid nodig. De overheid in het bijzonder kan als groot-consument voortrekker zijn in het invoeren van nieuwe businessmodellen voor een circulaire economie en deze als een geëngageerde partner verder stimuleren door aangepaste regelgeving rond ondermeer uitgebreide producentenverantwoordelijkheid, groene fiscaliteit en een kader voor doorgedreven en duidelijk informatieplicht over herkomst en impact van materialen.

Lees de volledige nota: Impuls#92 – Karel Van Acker – Grondstoffen voor morgen, een betaalbaar recht

 

Share →

One Response to Karel Van Acker – Grondstoffen voor morgen: een betaalbaar recht?

  1. jef vermaere zegt:

    Kunnen we basisvoorwaarden definiëren voor een circulaire economie , zoals b.v.:
    (a) om nieuwe producten op de markt te brengen moet er vooraf een ernstige afweging gemaakt zijn tussen enerzijds sociale en ecologische kost en anderzijds gebruikswaarde en maatschappelijk nut ;
    (b) garanties voor maximale levensduur van elk product en organisatie van herstelmogelijkheden ;
    (c) ……………. (er zullen er ongetwijfeld nog veel meer zijn!)
    Men zal ook vlug op de grenzen van het huidige groeimodel stuiten – en dus ook het economisch systeem moeten durven herdenken…

Geef een reactie