Jong Groen is de jongeren-organisatie van Groen.

Naarmate de crisis langer aanhoudt, wordt jeugdwerkloosheid een steeds prangender probleem. Jongeren zijn het eerste slachtoffer van een arbeidsmarkt die geen banen creëert. Aan de vooravond van de instroom van een nieuwe groep afgestudeerde jongeren stelt Jong Groen een tweesporenbeleid voor die de trend moeten ombuigen.

Een eerste spoor is een hervorming van de arbeidsmarkt. Fiscale hervormingen, tijdskrediet mét vervangingsplicht, sleutelen aan het werkaanbod en praktijktests om valse vacatures te detecteren zijn enkele van de concrete voorstellen uit het jeugdwerkloosheidsplan van Jong Groen.

Een tweede spoor hervormt het onderwijs. Globaal moet het onderwijs de schotten tussen ASO, TSO en BSO wegnemen, en evolueren in de richting van clusters en competentiedomeinen. Verder geeft de nota aan dat er voor Brussel een specifieke oplossing moet uitgewerkt worden. Het aantal vroege uitstromers en het aandeel jongeren in de werkloosheid ligt er dermate hoog dat onderwijs op maat van het Brussels Gewest wenselijk is.

Lees de volledige nota via Impuls#100 – Jong Groen – Waar een wil is, is geen werk

Tagged with →  
Share →

One Response to Jong Groen – Waar een wil is, is geen werk

  1. ja natuurlijke jeugdwerkloosheid aanpakken, maar wat wel en wat niet.
    wat het niet mag zijn, bv 40% loonsubsidie voor iedereen.;;
    een heel deel van de jonge werkzoekenden heeft weldegelijk een redelijke kans op de arbeidsmarkt: voor hen is een verhoging van het aanbod wellicht al voldoende…
    een ander deel zal dan nog een deel gesubsidieerd moeten worden, bv . eerst door en deel van de solidariteitsbijdragen te verlagen, zonder beknotting van de sociale rechten bv pensioenopbouw
    voor heel beerkte categorieen zal ook dat nog niet voldoende zijn: in bepaalde gevallen is 80-90% subsidie biet onverantwoord… en zal die slechts geleidelijk kunnen verlaagd worden
    ALs men nu 40% subsidie geeft, zal er in de eerste plaats een verschuiving zijn van jeugdwerkloosheid naar anderen… op zich positief, voor zover er geen misbruik is, nml mensen vervangen om subsidie op te strijken.
    Er zal wel een beperkt aantal jongere inderdaad een grotere kans hebben, maar er zijn andere factoren die een grote rol spelen.
    ik ben dan ook van oordeel, dat onervaren, jeugd, … risicofactoren zijn zoals veel andere.
    Er moet dan ook veel gedifferentieerder tewerk worden gegaan:in plaat van een ‘enkelvoudig’ criterium te gebruiken, moet men een ‘meervoudige’ en ‘gewogen’ risicofactor bepalen, en op basis daarvan subsidieren, tot er een gelijke kans op arbeid bestaat… Kan complex lijken, rekening houden met regio, ervaring, werkloosheidsduur, opleiding, socio-culturele elementen, maar indien de bedrijven die deze risicos wegwerken daarvoor worden vergoed, loont het wel de moeite die statistieken bij te houden…jong of niet 1% meer werklozen zou volgens een studie 1% meer zelfmoorden betekenen. Is het dan nog verantwoord gelijkheid , rechten van de mens,, te verwaarlozen als het gaat om kansen op de arbeidsmarkt?
    Wat nu de studies betreft, men kan gewoon afwegen of de besparen op kosten voor gelijke kansen niet gewoon kan door beter vorming te betalen…
    loonlastverlaging tot 75% brutoloon in functie van gelijke kansen betekent geen nettokost: we hebben het dan immers over mensen die anders al voor een groot deel uitkeringen genieten(40% bruttoloonkosst?), maar die eens tewerkgesteld bijdragen tot productie(10%), ook belastingen direct en indirect, persoonlijk(10%+2%ind) en via bedrijf..(18%, invloed op omzet en winst). daarnaast is een grotere beschikbaarheid van arbeidskrachten ook een factor om bedrijven aan te trekken en/of de brutolonen te drukken…

Geef een reactie