Dries Lesage is docent aan het Instituut voor Internationale Studies (GIIS) van de Vakgroep Politieke Wetenschappen UGent

Talrijke recente berichten en schandalen hebben aangetoond dat een groot aantal multinationale ondernemingen erg weinig belastingen betalen op hun feitelijke winsten. Vooral via agressieve vormen van belastingplanning slagen zij erin de facto winst te verschuiven, weg van de landen waar de inkomsten feitelijk zijn gegenereerd, naar landen met fiscale gunstregimes. Deze laatste zijn beruchte belastingparadijzen zoals de Britse Maagdeneilanden of Panama, of eerder ‘gewone’ landen, zoals België of Nederland, die onder bepaalde voorwaarden verregaande voordelen aan bedrijven toekennen.

De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) en de G20 hebben deze “base erosion and profit shifting” intussen ook als een ernstig internationaal probleem benoemd. Wereldwijd groeit de politieke en maatschappelijke consensus dat veel grote multinationals niet hun juiste aandeel van de belastingkoek bijdragen. Er circuleren weinig of geen officiële schattingen van de gederfde inkomsten voor België, de EU of andere landen/regio’s, maar alles wijst erop dat rijke en ontwikkelingslanden jaarlijks vele tientallen miljarden euro mislopen. Dit artikel onderzoekt wat hieraan kan worden gedaan.

Vandaar wordt door Tax Justice Network (TJN) en andere spelers uit het transnationale middenveld een ander model voorgesteld: unitary taxation. De basisfilosofie is dat de band moet hersteld worden tussen waar de inkomsten reëel tot stand komen en waar de winst boekhoudkundig boven water komt. Om dit te bereiken dienen multinationals bij hun belastingaangifte in de landen waar ze actief zijn, hun mondiale cijfers kenbaar te maken. Daarop wordt dan een verdeelsleutel toegepast om uit te maken welk deel van de koek aan welk land toekomt.

Lees hier de volledige nota: Impuls#67 – Dries Lesage – Nieuwe regels voor de belasting van multinationale ondernemingen

Share →

Geef een reactie